عبد الله الأنصاري الهروي ( خواجه عبد الله الأنصاري )

509

كشف الأسرار وعدة الأبرار ( تفسير خواجه عبد الله انصارى ) ( فارسى )

نزديكان را دوست دارم ، خوانندگان را پاسخ كنم ، جويندگان را به خود راه دهم ، متقربان را بپسندم . بندهء من ! به من نزديك شو تا به تو نزديك شوم ، من تقرب الى شبرا تقربت اليه ذراعا بندهء من ! تو مرا ميخوانى من اجابت ميكنم ، من نيز ترا بر نصرت دين خود ميخوانم ، و بر پذيرفتن رسالت رسول خود ميخوانم ، اجابت كن . بندهء من ! درى بر گشاى تا درى بر گشايم ، در دعا بر گشاى تا در اجابت برگشايم - ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ در انابت بر گشاى تا در بشارت بر گشايم - وَ أَنابُوا إِلَى اللَّهِ لَهُمُ الْبُشْرى در هزينه بر گشاى تا در خلف بر گشايم - وَ ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهُ در مجاهدت بر گشاى تا در هدايت بر گشايم - وَ الَّذِينَ جاهَدُوا فِينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا در توكل بر گشاى تا در كفايت بر گشايم - وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ ، در استغفار بر گشاى تا در مغفرت بر گشايم - ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُوراً رَحِيماً آن گه گفت : لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ - اين بار حكم كه بر تو نهادم مصلحت ترا و ساختن كار ترا نهادم ، تا بر راه راست بمانى و بنعيم جاودانه رسى ، و از ما بر سود باشى كه ما خلق را نه بدان آفريديم تا بريشان سود كنيم - بلكه تا ايشان بر ما سود كنند « ما خلقت الخلق لاربح عليهم و انما خلقتهم ليربحوا عليّ » . أُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيامِ . . . . - الآية - هم پيغام است و هم تفضيل و هم تخفيف ، پيغام راست ، و تفضيل نيكو ، و تخفيف بسزا ، پيغام خداوند برهيكان ، و تفضيل روزهء ماه رمضان بر ديگر اعمال بندگان ، و تخفيف ايشان در اباحت عشرت با هم جفتان . گفت : - لَيْلَةَ الصِّيامِ شب را در روزه پيوست ، و شب طعام را بود نه روزه را ، لكن چون از اول شب نيّت كند در عداد روزه داران است ، و ثواب روزه از وقت نيّت او را در ديوان است ، به اين وجه روزه بر همه عبادات فضل دارد ، كه در همه عبادات تا نيّت در عمل نه پيوندى ثواب عمل حاصل نشود ، و در روزه چون شب در آمد و نيت در دل آمد ، عقد روزه بسته شد ، هر چند كه تا وقت بام طعام و شراب خورد و عشرت كند او را از جملهء روزه داران شمرند ، و ثواب وى هيچيز بنكاهند .